Home
no subject
  byurie
 
06:48pm 21/07/2008  
  Նոր Ակումբում սննդի մասին թեման էի կարդում… Հիմա, երբ այստեղ եմ՝ Սևիլյայում, ճիշտ սնվելու մասին բոլոր պատկերացումներս փոխվել են: Ակումբում մարդիկ փիլիսոփայում են, թե այս պետք է ուտել, այն չպետք է ուտել: Այդ փիլիսոփայողներից մեկն էլ ես էի… Բայց երբ հայտնվում ես այնպիսի պայմաններում, որ ուղղակի ընտրություն չունես, ծիծաղելի է ասել, թե սա օգտակար է, սա ոչ:

Ես ստիպված սկսել եմ միս ուտել: Եթե շարունակեի բուսակերությունս, ուղղակի ստիպված էի լինելու սոված մնալ կամ ամեն օր միայն տապակած կարտոֆիլ ուտել, ինչը շատ ավելի վնաս է առողջությանը, քան միսը: Կամ էլ պետք է ամեն լրացուցիչ ահագին փող ծախսեի սննդի վրա՝ ուտելով ռեստորաններում, որովհետև չեմ կարող խանութից որևէ բան գնել այն պարզ պատճառով, որ ո՛չ սառնարան ունեմ, ո՛չ խոհանոց որևէ բան եփելու համար, ո՛չ էլ սպասք: Ու գիտեմ, որ վերադառնամ Երևան, շարունակելու եմ բուսակերությունս… Գիտեմ դա, որովհետև ամեն անգամ տհաճությամբ եմ միս ուտում, ուտում եմ ոչ թե այնքան, որ կշտանամ, այլ այնքան, որ այլևս սովածություն չզգամ…

Սպիտակ հաց չուտելը… Սպիտակ ալյուրը՝ սպիտակ մահ… Ես դրա ընտրությունն էլ չունեմ: Ճաշին մեզ ճեփ-ճերմակ հաց են տալիս: Իհարկե, ես լրիվ չեմ կարողանում, չեմ էլ ուզում ուտել, բայց մի երկու հատ կծում եմ, որ տապակած կարտոֆիլ շատ կուլ չտամ:

Սննդի հետ ջուր չխմելը… Հիշում եմ՝ Երևանում խստորեն հետևում էի դրան: Կուրսեցիներս զարմանում էին, թե ինչպես ճաշի ժամանակ ոչինչ չէի խմում: Ճիշտ է՝ քննաշրջանում խախտեցի սովորությունս, որովհետև ժամանակ չկար առանձին ուտելու և խմելու համար ընթերցասրահը լքելու, իսկ անջատված պարապելու ժամանակ չես էլ նկատում, թե ինչ և ինչքան ես խմում, բայց դժվար չէր հետո նորից հին ռեժիմին վերադառնալը… Այստեղ խմում եմ ինչ ուզում եմ, ինչքան ուզում եմ, երբ ուզում եմ: Նախ, երբ ծարավից մեռնելով հազիվ խմելու բան ես գտնում, հազիվ ցանկանաս քեզ հաշիվ տալ, թե երբ և ինչպես ես ուտելու: Երկրորդ, սնունդն այնքան չոր է, որ ստիպված ես մի երկու բաժակ ջուր խմել հետը, որ կուլ գնա: Եվ խմում եմ թեկուզ կոլա, թեկուզ գարեջուր, ինչ-որ գազավորված ըմպելիքներ: Մի խոսքով, ինչը հարմար եմ գտնում:

Երևանում դեռ անցյալ տարի բժիշկն ինձ արգելել էր սուրճ խմել: Ես առանձնապես դրա սիրահարը չէի, դրա համար ինձ վրա չէր էլ ազդում: Բայց քննաշրջանում ստիպված օրը 2-3 բաժակ կուլ էի տալիս, որ ժամանակ խնայեմ, այսինքն՝ շատ չքնեմ, բավարարվեմ միայն գիշերվա 6-7 ժամով: Այստեղ սկզբում հրաժարվեցի. առավոտյան կակաո էի խմում, բայց երբ զգացի, որ երբեմն ցերեկները քունս տանում է, սկսեցի ամեն առավոտ cafe´ con leche խմել: Իսկ երբ հանրակացարանի ճաշարանն արձակուրդ գնաց, այսինքն՝ զրկվեցինք նախաճաշից, ես օգտվում էի ավտոմատի ընձեռած հնարավորություններից:

Այսօր առավոտյան սովածությունս ճնշելու համար որոշեցի հիվանդանոցի ճամփին սուրճ խմել. այսօր երկուշաբթի է, և առավոտվա նախաճաշի տեղ անցնող չոր (առանց որևէ կրեմի կամ շոկոլադի, որ չհալի շոգ սենյակում) թխվածքաբլիթներս դեռ շաբաթ օրը սպառվել էին: Իսկ ես պետք է ոչ թե կուշտ լինեի, այլ ուղղակի մինչև ճաշ սովածություն չզգայի, որպեսզի կարողանայի մկան վրա կենտրոնանալ, ոչ մի սխալ թույլ չտալ: Եվ այդ մի բաժակ սուրճը, որ խմեցի արաբական կրպակում, տրամադրությունս այնքա՜ն բարձրացրեց… Լաբորատորիա մտնելով Մարգային մինչև ականջներս հասնող ժպիտով ողջունեցի ու պատմեցի, թե ինչքան լավ է անցել շաբաթ-կիրակիս, թեկուզ ես լրիվ մենակ էի…

Ու ամենազարմանալին այն է, որ չնայած այսքան սխալ եմ սնվում, ոչ մի առավոտ ստամոքսս չի ցավում: Ընդհանրապես, ես լրիվ առողջ ու առույգ եմ… Չէ՛, չեմ ասում, թե սնունդն է ինձ փոխել… Ես պարզապես հասկացա, որ առողջ լինելու համար առաջինը սննդին պետք չէ հետևել… Միայն այն, որ ես ոչ մի բացասական լիցք այստեղ չեմ ստանում, ինձ բուժում է… Դա Հայաստանում անհնար է, հետևաբար պետք է այնպիսի ստերից կախվեմ, ինչպիսին սնունդն է, շատ քայլելը, շուտ արթնանալը և այլն… Ու մնամ հավերժ հիվանդ…		  
     Post
 
no subject
  byurie
 
05:12pm 20/07/2008  
  Ստացվեց... Հարգելինե´րս, ես հիմա դրախտում եմ: Հա՛, լուրջ, չեմ խաբում: Ուրիշ ինչպե՞ս կարելի է անվանել այն, որ ամբողջ օրը երջանիկ եմ, բացարձակապես ոչ մի բացասական լիցք չեմ ստանում: Ու քանի որ վերջապես կարողացա այնպես անել, որ այս համակարգչից հայերեն գրեմ, կաշխատեմ Իսպանիայում եղած ժամանակ ավելի հաճախ բլոգիս մեջ բաներ ավելացնել:  
     Post
 
Let me for a moment, define a few things for you.
  kneesofmybees
 
01:49am 20/07/2008  
  Privacy versus secrecy. I have absolutely no secrets, I'll tell you anything and everything I've done, and all you would love to know about me. Privacy? I don't believe in giving the gay community bits of meaty gossip to prance around, exaggerate, and spread - like they do the HIV. So no, you won't get the names of every guy I've had an encounter with, and no --I will not discuss with you anybody you may know I've been with.

I believe in monogamy, and I don't cheat. I don't want to date (another) cheater. Yet, I'll have a hookup if that's how we're defining it. A friend said to me the other night that, "I hate the gays" was my motto. I should correct him and all of you, once and for all.

I'm not self hating, and I don't hate "the gays." What I don't like is a lifestyle of existing solely to get off. Unsafe boy hopping. I don't like being led on - for sex. I would prefer if somebody were only seeking a hook-up, to say so. Don't pretend you want a relationship with me.

That's what I hate. When people know and take advantage of the fact that I'm a one-man-guy. They pretend to believe in and participate in monogamy, to get at or with me, and then they drop me/you like a hot rock. That's fucked up, and that is what I hate.

I've had hookups. I don't mind them, they can be fun. But I'll take a 2 year committed monogamous relationship over a hookup any day. I love the cuddling, the kissing, and the intimacy. I love having somebody to call home.

Lately, I've been taking a break from all of that. Quite honestly, because my last major relationship changed me for better and for worse. I've come to many realizations that I've shared with you in the past through this blog.

So lately I've been hooking up, because I do love sex. But that's what both parties are up for. I'm not leading anybody on to believe I want a relationship, and they aren't doing it to me.

Anywho.

I have a very big infatuation brewing. One that could potentially break my moratorium on relationships. Little fragments of time around this person, and I adore his personality. The perfect body type (for me). Amazingly stunning eyes. But I know now, infatuation doesn't make relationship. But I do know he's not the type I want just-a-hookup with. But is he a monogamy loving loyal gay? I don't know, and I don't know how to ask.

Not that I would -- because my usual self image/respect issues come in to play. I get intimidated. I feel unworthy. I am not good looking enough.

But sometimes that might just be half the fun.

I bet you're wondering who he is, or if you're him. Those days are over. It's privacy time.

In my idealistic fairy tale world. We would get to know each other. And he would kick my ass to the next level, and I would kick back. And it'd be great.

But, if nothing comes of it. Because I'm not going to stage or create a situation that would make a forced and unnatural pairing. I'll keep to myself like I have been.

Hookups are done though. My next sex will be with a boyfriend.

some of you losers keep calling me a whore. throw stones from your houses of ill-repute.

xo skeletal

nj		  
     Post
 
perfectly well, adjusted?
  kneesofmybees
 
09:04pm 14/07/2008  
  So I am feeling slightly less stressed right now. My $12k check came through for me. Won't clear for forever and a day, but at least I'm not going to have to jump off any bridges. We all know I'm terrified of heights. Lol.


-- for those of you who think I'm seriously "EMO" -- that was a joke.

I've been feeling avoided and excluded from a lot lately, but at the same time I've been wanting to stick to myself. I feel like a lot of people would only serve to agitate me right now.

Hitting?

What is with people feeling like they can be slapping me? I'm gonna end up knocking some motherfucker out soon. Not cool. Needs to stop.

My MAC isn't set up at the new house yet, I'm going through withdrawal.

I bought an i-phone so I'm going to need everybody's numbers again shortly.

I might do away with this blog -- (the one on my website) -- because I'm considering "porting" my website address to a .MAC/MobileMe account. Don't know yet, won't be for a month or so if I chose to.

I really appreciate your sticking up for me, even though I don't think you read this. THANKS.

try not to take me too seriously.

xo skeletal

nj		  
     Post
 
after all, what is it worth to you?
  kneesofmybees
 
12:25am 11/07/2008  
  Sometimes I wish some conversations could go unspoken. No conversation whatsoever. I've been finding that even in the great lengths I go to express myself accurately with others, I am still largely and uncontrollably misunderstood.

...for instance, if you're thinking that above paragraph is me down or depressed. Wrong. Condescending? Wrong. It's a simple observation I've made. Although it can be and has been a frustrating factor in my life.

I had something happen recently that I didn't think was ever going to happen. I will admit, I was intimidated and at the same time very eased and natural. I'm being vague for a reason.

The dust is still stirred - still moving - and I cannot figure out a way to get myself out of a work-related situation I got myself into. Hollister of Poughkeepsie, what was I thinking?

My last statement is a general one, and not directed at anybody in specific. Self-Respect, Self-Love, and Self-Care can coincide with bolstering/supporting, caring, respecting and loving others. The balancing act that is life often leads us to believe that we cannot care for both ourselves and others simultaneously.

"shine on the outside springs from the root." alanis morissette

xo skeletal

nj		  
     Post
 
  lula_arg